Parafia NMP Wspomożycielki Wiernych

Pierwszym elementem w strukturze obrzędu sakramentu bierzmowania jest przedstawienie kandydatów biskupowi, które we Mszy świętej umiejscowione jest zaraz po odczytaniu Ewangelii. Kandydaci mogą być przedstawiani indywidualnie lub zbiorowo, a odbywa się to w formie dialogu między kapłanem odpowiedzialnym za ich przygotowanie do sakramentu i biskupem. Najpierw kapłan jako przedstawiciel Kościoła Świętego prosi biskupa o udzielenie bierzmowania zgromadzonym wiernym. Biskup pyta kapłana, czy kandydaci do bierzmowania są świadomi wielkiego daru, które otrzymają w sakramencie bierzmowania i w związku z tym, czy są odpowiednio przygotowani. Kapłan odpowiadając biskupowi, zapewnia, że kandydaci uczestniczyli przez odpowiedni okres czasu w słuchaniu Słowa Bożego, trwali na wspólnej modlitwie oraz przystąpili do sakramentu pokuty i pojednania.

Odnowiona po Soborze Watykańskim II liturgia zachęca, aby sakramentu bierzmowania udzielać podczas Mszy świętej. Szafarzem, czyli tym, który udziela bierzmowania, jest biskup. Może on, jeśli zachodzi taka potrzeba, upoważnić do tego także innych księży.

Pierwsze bierzmowanie w historii Kościoła zostało opisane przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich: „Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć szum z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wichru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2,1-4).